จากวันนั้น - วันนี้ "บนเส้นทางธุรกิจ กฤษณา"

ผมต้องขอออกตัวก่อนนะครับว่า ผมเองไม่ใช้ผู้เชี่ยวชาญด้านไม้กฤษณา ผมเพียงแค่ทำการตลาดเป็นเท่านั้นและที่ต้องมาทำตรงนี้เพราะว่าที่บ้านแฟนของผมเขาปลูกไว้ประมาณ 3,000 ต้น และมีหม้อต้มอยู่ 6 หม้อ

นอกจากทำเกี่ยวกับไม้กฤษณาแล้วทางครอบครัวแฟนผมเขาก็ไม่ได้มีอาชีพอื่นรองรับ และเมื่อต้นปี 2553 ก็เริ่มกลั่นน้ำมันกฤษณาออกมาขาย จากที่เคยได้ยินมาว่าน้ำมันกฤษณามีราคาแพงมาก ลิตรละ 500,000 บาท บางก็บอกว่าโตราละ 4,000 - 6,000 บาท ทางพ่อแม่แฟนผมเขาก็เลยหวังเอาไว้มาก แต่เอาเข้าจริงๆ พอจะขายกลับหาผู้ซื้อไม่ได้ ไม่มีแหล่งรับซื้อที่แน่นอน

เรื่องมันจึงเกิดขึ้นจากตรงจุดนี้เอง ผมเห็นว่าทางครอบครัวของแฟนผมขายไม่ได้ ผมจึงรับอาสาจะขายให้เพราะผมพอรู้มาบ้างว่า แหล่งซื้อ - ขาย น้ำมันกฤษณาอยู่ที่ซอยนานา หรือสุขุมวิท ซอย 3/1 ผมจึงคิดว่าถ้านำไปขายที่นี้ต้องขายได้แน่นอน ไม่น่าจะมีอะไรยาก แต่พอเอาเข้าจริงๆกลับขายไม่ได้ ทางร้านเขาบอกว่ายังไม่รับซื้อ บางร้านก็ซื้อแต่ให้ราคาถูกครับ อย่าว่าราคา 4,000 เลยครับ 3,000 ยังแทบไม่มีคนซื้อเลยครับ

ผมจึงกลับมาศึกษาเรื่องไม้กฤษณาอย่างจริงจัง จึงทำให้รู้ว่า การค้าขายในวงการกฤษณาไม่เหมือนสินค้าอย่างอื่น คือตลาดแคบ และไม่ค่อยมีตลาดรับซื้อ คือจะเป็นแนวว่า ใครมีตลาดก็จะขายได้ราคาแพง มีเท่าไหร่ไม่พอขาย แต่ถ้าใครไม่มีตลาดเองแย่เลยครับ ขายไม่ค่อยได้ ถึงได้ก็ราคาถูกครับ จะเป็นในแนวๆนี้ (ซึ่งอย่างหลังนี้ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรครับ) ซึ่งบางรายขายไม่ได้ก็ต้องผ่านนายหน้าช่วยขายให้ บางรายก็ดีครับ แต่บางรายเอาของไปก่อนกว่าจะได้เงินรอเป็นเดือนๆ บางรายได้ไม่ครบตามจำนวน บางรายถูกโกงไปเลยก็มี

ซึ่งผมเองก็เจอมาหลายรูปแบบครับ แต่ก็ต้องพูดตรงๆ ว่า ถ้าไม่มีพ่อค้าคนกลาง ก็เกิดการซื้อขายยากครับ บางรายที่เจอพ่อค้าคนกลางนิสัยดี ก็ถือว่าโชคดีครับเพราะส่วนใหญ่การค้าขายในวงการนี้เขาจะรับซื้อเจ้าประจำเท่านั้น ไม่ได้ซื้อทั่วๆไป หรือถ้าจะซื้อกับรายใหม่ก็ต้องคบหาดูนิสัยใจคอกันก่อนซักระยะหนึ่งก่อน

ผมเองก็หาช่องทางตลาดอยู่นานครับ ไปมาก็หลายที่แต่ก็ยังขายไม่ได้ ถึงได้ก็ราคาไม่ดี จึงเกิดความคิดว่ามันขายกันได้จริงหรือเปล่า หรืออย่างไร ประกอบกับพอดีช่วงนั้นอุตสาหกรรมตราดเข้าจัดงานสัมมนาเกี่ยวกับไม้กฤษณาขึ้นที่เกาะช้าง ผมเองก็ได้เข้าร่วมสัมมนาในครั้งนี้ด้วย จึงได้ความรู้เรื่องไม้กฤษณาเพิ่มขึ้น แต่ในเรื่องการตลาดก็ยังไม่ชัดเจนอยู่ดี

ในงานนี้ผมได้รู้จักกับ ผู้ใหญ่ที่ประสบความสำเร็จในวงการกฤษณาหลายท่าน โดยผมได้เสนอขายน้ำมันของผมให้กับท่านเหล่านั้นด้วย แต่ในตอนนั้นท่านไม่ได้รับซื้อ ผมจึงถามกับท่านเหล่านั้นว่าน้ำมันกฤษณามันขายได้จริงไหม คำตอบที่ได้รับคือจริงแต่ต้องได้คุณภาพตามที่ลูกค้าต้องการ
ผมจึงขอไปดูที่โรงงานและสวนของท่าน ให้เห็นกับตาว่ามันขายได้แน่นะ ไม่ใช่เรื่องหลอกลวง ปกติท่านจะไม่ค่อยเปิดให้ใครเข้าชมนะครับ แต่ผมคงโชคดี ท่านพาชมโรงงาน และให้ขึ้นรถของท่านเข้าไปชมในสวนด้วยกัน ปรากฎว่าในโรงงาน ของท่าน มีหม้อต้มเป็นร้อยๆใบ และระบบดีมากๆ ส่วนสวนของท่านปลูกไม้กฤษณาอย่างเดียวเลย มีเป็นแสนต้นเห็นจะได้

ผมเองก็เลยลองเอาน้ำมันของที่บ้านให้ท่านดมดู ก็กะจะขายให้ท่านเลยครับ ท่านขอดูก่อนแต่บอกว่ากลิ่นน้ำมันหอมใช้ได้เลย แต่ก็ยังไม่ได้ซื้อนะครับ พอผ่านไปได้ประมาณ 1 ชม. ท่านโทรเข้ามาบอกว่าน้ำมันตอนแรกกลิ่นดี แต่ตอนหลังมันเหม็นเหมือนกลิ่นโรงพยาบาล ท่านเองก็บอกว่าบอกตามสภาพจริงนะไม่ได้จะมากลั่นแกล้งอะไร ผมจึงสอบถามถึงวิธีแก้ไขกับท่าน ซึ่งก็ได้คำแนะนำที่ดีครับ สุดท้ายก็เลยไม่ได้ซื้อ - ขายกัน แต่ก็เป็นเรื่องที่ดีครับ เพราะอย่างน้อยเราจะได้รู้ว่าต้องปรับปรุงอย่างไร และที่แน่ๆ ท่านบอกว่า ท่านทำมาขนาดนี้แล้ว ดูเอาเองว่าขายได้จริงหรือไม่จริง

จากจุดนี้ผมจึงคิดว่า มันต้องขายได้แน่ๆ แต่ของเราต้องมีคุณภาพที่ดีก่อน ผมจึงให้ที่บ้านลองทดลองกลั่นใหม่ ซึ่งกลิ่นออกมาถือว่าหอมมากและติดทนนาน 12 ชม ขึ้นไป แต่ก็ยังไม่มีตลาดรับซื้อที่แน่นอนอยู่ดี จะไปตื้อขายให้กับท่าน ผมก็เกรงใจกลัวจะไปรบกวนท่าน ก็เลยตัดสินใจลองหาตลาดเอง

จากตรงนี้ทำให้ผมรู้จักคนในวงการกฤษณาหลายๆคน ตั้งแต่ เหนือ จรด ใต้ ครับ เจอแทบทุกรูป แบบครับ สุดท้ายผมก็ตัดสินใจหาตลาดต่างประเทศเป็นหลัก และก็มาเจอพี่คนหนึ่งเขาทำสารที่ใช้ทำไม้ตัวขึ้นมาเอง และถือเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องไม้กฤษณาคนหนึ่ง เขาทำตลาดไม้ตัวเป็นหลักอยู่ได้แนะนำตลาดให้ โดยเขานัดให้ไปเจอแขกซาอุ เนปาล ที่กรุงเทพให้ ซึ้งก็ต้องขอขอบคุณพี่เขาเป็นอย่างมาก

แต่กับตลาดนี้ผมเองก็คิดว่ายังไม่ใช้เป้าหมายที่จะทำเพราะราคายังไม่เป็นที่พอใจ และแขกเองเขาก็ไม่ได้รับซื้อไม้และน้ำมันคุณภาพทั่วๆไป เขารับซื้อคุณภาพสูงและเป็นของดีจริงๆเท่านั้น ไม้ก็ซื้อแบบไม้ธรรมชาติเป็นหลัก ซึ่งก็ยังไม่ตรงตามที่ผมตั้งใจไว้ ผมจึงไม่ได้ทำหรือสานต่อ

แต่ไปครั้งนั้นเป็นประสบการณ์ที่ดีครับ ได้รู้จักแขกอาหรับเป็นสิบๆคน ทำให้เริ่มคุ้นเคย แต่ก็ยังไม่ได้เริ่มค้าขายกันอย่างจริงจังครับ ผมจึงกลับมาทำตลาดของผมอย่างจริงจังอีกครั้ง แต่ก็โชคดีที่มีผู้หลักผู้ใหญ่ที่ผมเคารพนับถือท่านหนึ่งค่อยชี้แนะครับ ว่าจะทำธุรกิจนะมันไม่ใช้ของง่าย ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจประเภทใด ก็ต้องทำให้ดีและต้องมีความซื่อสัตย์กับลูกค้าเสมอ ซึ่งผมเองก็ศึกษาและยึดแนวทางของท่านเป็นหลัก

จากการทำงานอย่างหนัก ลองตลาดหลายรูปแบบ ตอนนี้ผมเองก็เจอตลาดรับซื้อแล้วครับมีทั้ง ซาอุฯ ซีเรีย อียิปต์ ยูเออี จีน มาเลเซีย ไทยก็มีครับ กว่าจะได้แต่ละรายแทบแย่เลย และก็มีขายทางเน็ตเล็กๆน้อยๆ ครับ ในตอนนี้ก็ยังรับซื้อไม่มากครับ เดือนนึง ผมเองรับไม่เกิน 10 กิโลกรัมครับในตอนนี้ แต่ก็ขายได้เรื่อยๆ ที่ละ 2-3 กิโล ต่ออาทิตย์ แต่ในอนาคตอาจรับซื้อเป็นจำนวนมากขึ้นครับ

คือในตอนนี้เริ่มจากเล็กๆก่อน ถ้าใครมีไม้ตัว ไม้ลำเสา ไม้ตะเคียน คุณภาพเกรด A ขึ้นไปตามรูปที่ผมลงไว้ในบทความก่อนหน้านี้แล้วอยากจะขายก็ติดต่อมาได้นะครับ หลักๆ รับซื้อไม้ปลูกนะครับ ผมรับซื้อเงินสดครับ ไม่ต้องกลัว ราคาตามคุณภาพสินค้า ถ้าดูนิสัยใจคอแล้วไปกันได้ก็รับซื้อกันประจำได้ครับ

ส่วนน้ำมันกฤษณาตอนนี้ยังไม่ได้รับซื้อเป็นกิจลักษณะนะครับ ทำตลาดน้ำมันยากมาก ไว้พร้อมรับเมื่อไหร่ จะแจ้งให้ทราบครับ ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงทดลองตลาดอยู่

สนใจติดต่อได้ครับที่ tel : 081-3775991 E-mail : imperial_oudh@hotmail.com